Zwart met zoetjes
Het is oktober 2009. Ik heb diabetes type 2 en ben bij de huisarts om de uitslag van het bloedonderzoek te horen. Met een wat zorgelijk gezicht zie ik de arts kijken op het scherm van zijn PC. Dan zegt hij: “Het gaat niet goed Hennie. De suikerwaarde is 8,6. Je bent te zwaar en ik stel voor dat je naar een cursus voor meer bewegen in Hengelo gaat om af te vallen”. Er moet zeker 10 kilo af om weer een beetje gezond te worden!!
Op dat moment gaan mijn gedachten uit naar een vriend met wie ik elke middag samen met onze honden in het Twickeler bos wandel. Hij had mij verteld over de Bio-HCG-methode. “Om af te vallen, dokter, hoef ik niet zo nodig meer bewegen. Ik weet wel dat ik te zwaar ben en daarom ga ik naar de Orthokliniek De Wieschert in Fleringen”. De arts kijkt al net zo verbaasd als zorgelijk, “Orthokliniek??”, “Fleringen??”
Nadat ik hem heb uitgelegd waar Fleringen ligt en wat de Orthokliniek is, beloof ik hem dat ik over 6 weken terug kom op het spreekuur en dat ik dan 10 kilo lichter zal zijn. Met ongeloof staart hij mij na als ik de spreekkamer verlaat.
Thuisgekomen bel ik de Orthokliniek en maak een afspraak met Marijke Lentferink. Op 3 november 2009 heb ik een intakegesprek en krijg een doos ampullen mee. Marijke vroeg mij nog, “hoeveel wil je afvallen??” Resoluut zei ik “10 kilo”. “Dat is een mooi streefgetal” zei ze.
De eerste drie weken van de kuur leek het wel elke dag Kerstmis. Twee keer per dag een biefstukje!! Mijn lieve echtgenote -een prima kokkin- maakte de heerlijkste roerbak- groenten, rauwkostsalades, enz. en ik voelde mij met de dag beter worden.
Na een week kuren werd de weegschaal mijn vriend!! De kilo’s vlogen er af en ik zag voor de spiegel mijn lichaam veranderen.
De reacties uit mijn omgeving waren zeer divers. Terwijl ik mij steeds beter ging voelen, vonden sommigen dat ik er slecht uit zag, terwijl
anderen weer erg enthousiast reageerden en vonden dat ik er juist zo goed uit zag.
Aangemoedigd door mijn echtgenote en gesterkt door mijn vriend de weegschaal, raakte ik in zes weken 11 kilo kwijt en in de maanden daarna,
na-ijleffect?, nog eens 3 kilo. In totaal dus 14 kilo
vet
er af!!
Met de weegschaal als stok achter de deur, ben ik met enige regelmaat naar de kliniek, die inmiddels is verhuisd naar Ootmarsum, gegaan om te wegen. Mijn huisarts is inmiddels zeer enthousiast!! Bij de laatste controle was de suikerwaarde 6.0!! Zonder medicijnen!!
Het is december 2011, twee jaar verder!!
Tussen kerst en nieuwjaarsdag ga ik met mijn oudste dochter naar de kliniek. Ze heeft een afspraak met Marijke, ondanks dat de kliniek tussen kerst en nieuwjaarsdag gesloten is. Zij wil graag de kilo’s kwijt die na de bevalling dit jaar, spontaan zijn blijven zitten.
Marijke geeft haar na binnenkomst een hand en met een verbaasde blik in haar ogen geeft zij mij ook een hand en zegt: “wij kennen elkaar toch??” en vraagt: “hebben wij ook een afspraak??” Ik stel haar gerust en zeg dat ik de vader ben en mijn oudste de weg naar de kliniek gewezen heb.
We raken even in gesprek en Marijke vraagt hoe lang ik al de kliniek bezoek en hoe het resultaat gebleven is. Met zichtbaar genoegen bekijkt ze mijn figuur en reageert enthousiast als ik vertel dat ik in de twee afgelopen jaren slechts twee kilo ben aangekomen en een stabiel gewicht heb.
Uiteraard vraagt ze hoe ik dat doe. Dan verklap ik haar mijn geheim. Ik heb gekozen voor een andere leefwijze en gebruik zelden gekookte aardappelen en nooit geen wit brood. Ze knikt instemmend en vraagt: “koffie”?? “Graag…zwart met zoetjes”.
Januari 2012,
Hennie te Riet
|
Hennie voor de kuur |
Hennie Januari 2012 |
Hennie met therapeut Marijke |
 |
 |
 |
